Op donderdag 25 juni j.l. was het zover.
\nOm acht uur vertrokken wij ( Huub v. Lankvelt, Chris Ruyters, Ren\u00e9 Kierkels, Arnold Leenen en ondergenoemde ) richting Daun-Gem\u00fcnden, alwaar wij rond 10.30 uur aankwamen bij Hotel Berghof. ( ons aanbevolen door Chris Ruyters, vanwege de rust en het goede eten en drinken )
\nOp het programma stond de driedaagse fietstocht in de Eifel.
\nNou, dat heb ik geweten !! Loeizwaar was het , tenminste , zo heb ik het ervaren.
\nVanaf kilometer 1 was het klimmen en dalen geblazen. Vooral klimmen \u2013 en laat ik daar nou absoluut niet goed in zijn !. Dus bij kilometer 2 dacht ik : ik ga NOOIT meer mee met dit soort tochten.
\nUnterwegs im Lande der Maare und Vulkane.
\nWeite H\u00f6hen, dichte W\u00e4lder, klare B\u00e4cher, duftende Wiesen und h\u00fcbsche D\u00f6rfer \u2013 die Vulkaneifel pr\u00e4sentiert sich als schmucke Urlaubsregion, wie sie friedlicher nicht sein k\u00f6nte \u2026. !!!!
\nDat lezen we in de wervende folders, die de regionale VVV hier kwistig rondstrooit.
\nMaar de werkelijkheid is anders, tenminste als je hier 3 dagen lang gemiddeld 125 km. per dag rondfietst.
\nNa de koffie en het inchecken was het fietsen geblazen en vertrokken wij rond 12.15 u. voor ons eerste tochtje met als verste punt Mayen.
\nVanaf Daun ging het richting Nerdlen, Kellberg, en via Dries en Baar naar Langenfeld.
\nAl meteen ging het op en af en al snel was duidelijk dat Arnold en ik de snelle jongens met de klimgenen in hun DNA, bergop op geen enkele manier konden bijhouden.
\nDie mannen hebben als het ware een 2 liter motor, terwijl wij rondrijden met een 1100 cc motortje.
\nWij reden over brede en mooie ( goede ! ) wegen, met weinig verkeer en hoffelijke Duitse automobilisten. De meeste colletjes waren steil en kort, maar er zaten ook een paar langere \u201clopers\u201d bij.
\nVanaf Langenfeld ging het ca. 5 km naar beneden naar St. Johann ; een fantastisch mooie afdaling ( waar Arnold en ik uiteraard WEL konden bijhouden !! )
\nOok hier de waarschuwingsborden, die je in de Eifel overal ziet, voor wat al te roekeloze motorrijders : RASEN ist OUT !!!! ; mijn maximum snelheid hier was 59 . ( niet echt doldriest toch \u2026.. )
\nIn Mayen ( pauzeplaats ) lieten we ons de koffie en de Apfelstrudel ( mit Sahne ) goed smaken.
\nEr volgden nog heel wat klimmetjes, voordat we om ca. 18.00 u weer de parkeerplaats van het hotel opdraaiden ( helemaal \u201caan de h\u00ebgk \u201c !! ).
\nMaar met een paar van die lekkere grote Bittburger was de vochtbalans in ieder geval snel weer op peil.
\nSamengevat : 105 km; 1762 hoogtemeters, gemiddeld 21,5 km\/h.
\nDe tweede dag stond de koninginnerit op het programma : Naar de Schwarzer Man ( in de buurt van Pr\u00fcm ) met zelfs een stukje Belgi\u00eb ( tot vlakbij St. Vith !! )
\nVanaf Daun ging het meteen flink en lang omhoog ( echt waar, kilometers lang ) richting Gerolstein.
\nDat beloofde niet veel goeds ( want er stonden ruim 130 km op het programma. )
\nToch bereikten we binnen redelijke tijd Gerolstein, en ging het meteen verder naar Stadtkyll . Een verademing, want dit stuk was nagenoeg vlak. Opgewekt stapten we hier van de fiets, nadat we een mooi terras hadden gevonden, waar we konden lunchen.
\nFris en monter stapten we daarna weer op de fiets, maar we hadden nog geen 100 meter gereden of het ging alweer steil omhoog. 2 km. lang tenminste 11 % !! ( en het was \u201cbraggelen \u201c kan ik je vertellen ) . Je kuiten gaan bijten, je dijen gaan branden en je knie\u00ebn dreigen te ontploffen !!
\nNa een hele tijd draaien en keren, bereikten we Belgi\u00eb ( waar de toestand van de wegen ineens een stuk slechter was ). Het zal er wel niets mee te maken hebben gehad, maar vanaf hier begon onze GARMIN kuren te vertonen.
\nTerug in Duitsland begon vanaf Bleialf de klim naar de Schwarzer Man, de hoogste \u201cberg\u201d van de verre omgeving aldaar ( 725 m. hoog. ) Na een aantal kilometers geleidelijk klimmen, kwamen we op een kruispunt, alwaar het nog 6 km naar de top was. Hier zou de klim pas echt beginnen , dachten we, maar dat bleek alleszins mee te vallen. Het was goed te doen, en voorbij de top ( met alleen een troosteloze Bierst\u00fcbe en een grote parkeerplaats, naast een joekel van een zendmast.) ging het weer lekker geleidelijk naar beneden.
\nDe afdaling was heerlijk en allen vonden het tijd voor een koffiestop en wel in Kleinlangenfeld.
\nNa de koffie en de cola en het gebak probeerden we de route weer op te pakken, maar onze GARMIN weigerde dienst. De jongeman van het restaurant wist de weg en stuurde ons het dorp uit, alwaar wij de zoveelste verrassing voor de wielen kregen : deze was echt 15 % en er leek geen einde aan te komen. Eindelijk boven, ging het meteen weer 15% naar beneden en zo reden we nog een tijdje verder, ons nu ori\u00ebnterend op een klein routekaartje dat we hadden meegenomen.
\nUiteindelijk zijn we via wat omwegen weer in Gerolstein beland, en vandaar ging het terug richting Daun.
\nOm 19.00 bereikten we het hotel, alwaar Pia ( onze favoriete blonde ober ) ons liefdevol opwachtte met weer een paar van die halve liters Bittburger. Man, wat is bier dan lekker !!!
\nSamengevat : 146 km; 2536 hoogtemeters ; gemiddeld 20,5 km\/h.<\/p>\n
Op dag drie stond de tocht naar de Moezel op het programma.
\nWe waren Gem\u00fcnden nog niet uit of we kregen al meteen een klim van 5 km voor de kiezen : op naar de vulkaanmeren ( de zgn. Maaren ) , hoog boven Daun : Dauner Maar, Schalkenmehren Maar etc.
\nNa een tijdje klimmen kon je als het ware de stilte horen : geen auto\u2019s, geen verkeer, geen treinen, geen vliegtuigen, geen mensen, niets; o ja, alleen het zachte snorren van de ketting op de tandwielen; en o ja, een paar vogels, die hier harder fluiten dan bij ons ; ik meende veldleeuweriken, gierzwaluwen en andere flierefluiters te horen. Hoog boven mij cirkelden een paar roofvogels ( aasgieren\u2026 ???? ).
\nHet zweet gutste langs mijn gezicht en de druppels vielen op de binnenkant van mijn bril.
\nMijn ademhaling werd zwaarder en de krachten vloeiden langzaam weg uit mijn benen.
\nWat kan fietsen toch leuk zijn\u2026.
\nVia Gillenfeld en Immerath ging het nog hoger naar L\u00fctzerath. En hier kon ik een aankomende verzuring al weer goed voelen. Gelukkig volgde er toen een paar vlakke stukken met wat glooiingen en ( pffff. ) weer een hele lange, mooie afdaling ( is echt kikken !! ) naar Bad Bentrich, een plaats met een groot revalidatiecentrum en kuuroord voor orthopodiepati\u00ebnten.
\nDe doorgaande weg ging hier via een tunnel, maar voor fietsers was deze weg verboden terrein; fietsers moesten via het stadje de bergkam over , en deze col was er echt een van de 1e categorie : 3,5 kilometer lang 13 % omhoog via een smal slingerweggetje door het bos; dit was pas echt afzien. Op een gegeven moment kreeg ik de trappers amper meer rond ( en ik heb een compact met als kleinste versnelling : 34 x 30 !! ) . Een triple is voor mietjes zeg ik altijd, maar hier had ik er toch graag eentje gehad.
\nMaar het ergste moest nog komen : 5 kilometer verderop volgde een afdaling ( ook door een bos ) en wel over een bar en bar slechte ,bochtige, donkere, natte weg, vol met bobbels, kuilen, gaten, groeven, hobbels en nog meer kuilen en gaten. Minstens 4 kilometer behoorlijk naar beneden, met constant beide handen aan de remmen. Als je hier 30 meter niet zou remmen, werd je onherroepelijk van de weg gekatapulteerd!!. Maar goed, iedereen kwam veilig en heel beneden.
\nNa nog een klein klimmetje ging het uiteindelijk naar beneden naar de oevers van de Moezel, waar we in Reil, meteen het eerste het beste restaurantje opzochten voor een pastamaaltijd.
\nArnold en ik stelden voor om niet via de geplande route verder te rijden ( Garmin deed helemaal niets meer ) , maar gewoon een stuk langs de Moezel te fietsen, richting Traben Trarbach ( lekker vlak !! ) en via Kr\u00f6v, Erden en \u00dcrzig naar Wittlich. Bij \u00dcrzig vergaapten we ons aan de bouw van een GIGANTISCHE nieuwe brug over de Moezel met pijlers van wel 100 meter hoog !! ( klaar in de loop van 2018 ! ) ( als je in de buurt komt, beslist even gaan kijken. )
\nIn Wittlich gingen we op zoek ( en vonden we ook ) naar een fietspad dat loopt van Bernkastel-K\u00fces, naar Daun, over het trac\u00e9 van een voormalige spoorlijn. Heerlijk fietsen, 30 kilometer lang vals plat omhoog, met hier en daar een korte of langere tunnel ( langste was ca. 500 m ) , een viaduct, een voormalig stationnetje, een dorpje , een oude seinpaal, een stootblok etc.
\nEn Daun kwam steeds dichterbij.
\nToch maakten we vlak voor Daun een inschattingsfout, door een afkorting naar Gem\u00fcnden te nemen : Na een korte afdaling kwamen we weer in Schalkenmehren uit, alwaar we nog een toetje kregen geserveerd : 1,5 km , 13 % omhoog ; sodeju, dat deed nog even flink pijn. Hierna gelukkig de laatste kilometers bergaf naar het hotel.
\nJa, ja, en IK bereikte als EERSTE ons hotel met een ultieme sprint bergop , op het juiste moment ingezet ! ( met dank aan Huub, die helemaal stilviel door een schakelfout ) . Was ik de snelle jongens toch \u00e9\u00e9n keer te snel af !!.
\nSamengevat : 121,5 km. ; 2162 hoogtemeters ; gemiddeld 20,2 km\/h.
\nWil je de routes nogmaals bekijken : volg mij op STRAVA.<\/p>\n
Opmerking : geen valpartijen, nog niet \u00e9\u00e9n lekke band, heerlijk weer , leuke groep, veel afgezien, evengoed veel gelachen, lekker eten en drinken, goed hotel , geweldige ervaring.
\nVolgend jaar ga ik gewoon WEER MEE !<\/p>\n
Zondag: lekker uitgeslapen, lekker ontbeten, en toen naar huis.<\/p>\n
Jan Ververs.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Op donderdag 25 juni j.l. was het zover. Om acht uur vertrokken wij ( Huub v. Lankvelt, Chris Ruyters, Ren\u00e9 Kierkels, Arnold Leenen en ondergenoemde ) richting Daun-Gem\u00fcnden, alwaar wij rond 10.30 uur aankwamen bij Hotel Berghof. ( ons aanbevolen door Chris Ruyters, vanwege de rust en het goede eten en drinken ) Op het… Verslag Fietstocht Hoch Eifel , Vulkan Eifel 2015<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"neve_meta_sidebar":"","neve_meta_container":"","neve_meta_enable_content_width":"","neve_meta_content_width":0,"neve_meta_title_alignment":"","neve_meta_author_avatar":"","neve_post_elements_order":"","neve_meta_disable_header":"","neve_meta_disable_footer":"","neve_meta_disable_title":"","ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-652","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-nieuws"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.lekketube.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/652","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.lekketube.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.lekketube.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.lekketube.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.lekketube.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=652"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/www.lekketube.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/652\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":653,"href":"http:\/\/www.lekketube.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/652\/revisions\/653"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.lekketube.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=652"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.lekketube.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=652"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.lekketube.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=652"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}